Herkes, Birisi, Herhangi Biri ve Hiç kimse . . . 

Herkes, Birisi, Herhangi Biri ve Hiç Kimse birlikte yola çıktılar.

Yapılması gereken önemli bir iş vardı  ...

Herkes, Biri’nin bu işi yapacağından emindi.
    Gerçi işi,  Herhangi Biri de yapabilirdi.

Ama Hiç Kimse yapmadı...

Birisi bu duruma çok  öfkelendi. Çünkü o iş Herkes’in işiydi.

Herkes, Herhangi Biri’nin bu işi yapabileceğini düşünüyordu.

Ama Hiç Kimse, Herkes’in işi yapamayacağının farkında değildi.

Sonunda;
Herhangi Biri’nin yapabileceği bir işi, Hiç Kimse yapmadığı için, Herkes, Birisi’ni suçladı…

                                                                                                                          han

KÖPEK  BALIKLARI HAKKINDA . . .

Pek çok kimsenin denizde en çok korktuğu, hatta bu yüzden denize giremediği hayvan, kuşkusuz köpekbalığı. Aslında insanlar için daha tehlikeli olabilecek hayvanlar varken, köpekbalığından bu kadar korkulmasının nedenleri ne olabilir? Neden bu hayvan bu denli ilgi çekici? Köpekbalığı gerçekten anlatıldığı gibi, kusursuz bir yırtıcı ya da yok edici mi? İnsanlara neden saldırıyor? Tüm bu ve buna benzer soruların yanıtlarını bu hayvanın evrimsel geçmişine, biyolojisine, köpekbalıklarına bakış açılarımıza ve onlarla olan ilişkilerimize bakarak değerlendirmek gerekir.

Köpekbalıkları, efsaneler, abartılı öyküler, haberler, korku filmleri aracılığıyla denizlerdeki korkunun temsilcileri olmuş. Ancak kötü şöhretlerine karşın insanlarla olan ilişkilerine bakıldığında, bu canlılara haksızlık edildiği açık. İnsanlar için potansiyel bir tehlike oluşturan bazı köpekbalığı türleri füze biçimli bedenleri, kocaman ağızları içindeki keskin dişleri ve meşhur sırt yüzgeçleriyle etrafa dehşet saçan, denizde insan kanına susamış canlılar olarak zihinlere yerleşmiş. Konuya ilişkin bilgisi oldukça az olan insanlarda bir köpekbalığı fobisi oluşmuş. Oysa, bu fikrin yanlışlığı biraz düşünüldüğünde kendiliğinden ortaya çıkmakta. Öyle ki, bırakın insanları memelilerin daha yeryüzünde yaşamadığı 350 milyon yıl kadar önce ilk türleri ortaya çıkan köpekbalıklarının doğal kurbanlarının insan olması mümkün değil.

Evrimsel Geçmiş

Kökenleri tam olarak bilinmemekle birlikte, bu hayvanların fosillerine Devoniyen dönemlerde rastlanır (395-345 milyon yıl önce). Bulunan en eski köpekbalığı fosili Orta Devoniyen'e aittir. Bu dönemden sonra gelen Karbonifer'de (345-280 milyon yıl önce) havanın ısınarak kuzey ve güney kutup bölgelerinin daralmasıyla, köpekbalıklarının denizlerde baskın tür konumuna geçtikleri düşünülüyor. Günümüz köpekbalıklarıysa Jura döneminin başında (190-136 myö) ortaya çıkmış. Krae-tase döneminde de (136-65 myö) varlığını günümüze değin sürdüren aileler ortaya çıkmış. Beslenme ve yüzme sistemlerindeki değişimler dışında köpekbalıklarının vücut yapıları evrim sürecinde çok az değişikliğe uğramış.

Köpekbalıkları, omurgalı hayvanların kıkırdaklı balıklar sınıfından olan canlılar. Vücut yapılarında kemik bulunmaz. Tümüyle kıkırdaktan oluşan bu yapı nedeniyle sualtında oldukça kıvrak hareket edebilirler. En büyük dezavantajları, kemikli balıklarda bulunan ve su içinde dengede kalmalarını sağlayan "yüzme keselerinin" olmayışı. Yüzmeyi bıraktıkları anda, ağır bir metal parçası gibi dibe çökerler. Yani, sürekli hareket etmek zorundadırlar. Yüzme keselerinin olmaması, su içinde dikey yönde oldukça hızlı hareket edebilmelerini sağlar. Ayrıca, bu hayvanlarda vücudun yaklaşık %20-30'u karaciğerden oluşur. Bu çok yağlı karaciğerler, köpekbalıklarına pozitif bir yüzerlilik kazandırır. Ancak karaciğerinin günümüzde kozmetik malzeme ve ilaç yapımında kullanılması, hayvanın çok fazla miktarda avlanmasına ve birçok türün soyunun tehlike altına girmesine neden olmuş.

Dünya denizlerinde bugün 350 köpekbalığı türü yaşamakta. 10 türse, saldırı olaylarından sorumlu tutuluyor. Türkiye denizlerinde ise 27 kadar köpekbalığı türü yaşıyor ve bunlar içinde tehlikeli olabilecek 8 tür var.

En büyük tür yaklaşık 20 metrelik uzunluğuyla balina köpekbalığı (Rhincodon typus), en küçüğüyse 20 cm'lik cüce kedibalığı (Etmopterus perryi). Balina köpekbalıkları dışındaki türlerin hepsi etçil. Balina köpekbalığıysa dev cüsselerine yalnızca karşın planktonlarla (mikroskopik canlılar) beslenirler. En büyük etçilse 7.2 metrelik boyuyla "büyük beyaz" olarak bilinen Carcharodon carcharias'tır. Ancak türlerin çoğu oldukça küçük boylu olup tehlike yaratabilecek herhangi bir organları yoktur ve insanlara potansiyel bir tehlike kaynağı olamayacak kadar derinlerde yaşarlar.

Köpekbalıklarının doğal besinleri arasında büyük balıklar, bazı deniz memelileri, büyük mürekkep balıkları ve diğer köpekbalıkları yer alır. Üreme sistemlerine baktığımızda, dişi bireylerle erkek bireyler aşağı yukarı birbirlerine benzerler. Bu hayvanlar genelde derin sularda yaşadıklarından ve akvaryumda yaşatılmaları zor olduğundan, çiftleşme davranışları iyi araştırılmış değil. Köpekbalıkları üç farklı şekilde ürerler. Bazıları diğer balıklarda olduğu gibi döllenmiş yumurtayı dışarıya bırakırlar (ovipar); bazıları yavrularını vücut içinde taşır ve bizdeki göbek bağına benzeyen bir organ aracılığıyla besler (vivipar); bazılarıysa döllenmiş olan yumurtayı vücut içinde tutar ama herhangi bir şekilde yavru beslenmez ve gelişimini tamamlayınca dışarıya bırakılır (ovovivipar). Gebelik süreleri 9 ile 24 ay arasında değişir. Bir defada en az l en çok 100 yavru doğurabilirler.

Köpekbalıklarının milyonlarca yıldır hayatta kalmalarının sebeplerinden biri de diş ve çene yapıları. Dişler alt ve üst çenede 4 ya da 5 sıra halinde dizilir ve sayıları türlere göre değişir. Bu dişlerin hemen arkasındaysa "yedek dişler" diyebileceğimiz dişler bulunur. Beslenme sırasında hayvanın dişleri kırıldığında yerini bu dişler alır. Bu hızlı değişim birkaç günle birkaç haftada olabilir.

Köpekbalıklarının diğer canlılara üstünlük sağlamalarına yarayan bir başka özellikleriyse duyu organları. Koku alma ve işitme duyuları iyi gelişmiştir. Kan kokusunu 3 km uzaktan alabilirler. Çok küçük sesleri duyabilir ve geldiği yönü tayin edebilirler (insan sualtında sesi duyar ama geldiği yönü tayin edemez). Görme duyuları pek gelişmemiştir. Zaten genelde derin sularda yaşadıkları için, görme duyularını pek kullanmazlar. Vücutlarının yan tarafında bir çizgi şeklinde bulunan ve "yanal organ" denen duyu organlarıyla manyetik alanları algılayabilir, yön tayini yapabilir (özellikle bulanık suda) ya da yaralı bir balığın çıkardığı titreşimleri saptayabilirler.

Köpekbalıklarının en önemli duyu organıysa "Lorenzini ampulleri" denen elektroreseptör hücreleridir. Vücudun baş kısmında bulunan ve l mm'lik kanallarla dışarıya açılan yapılardır. Elektriksel uyartılara karşı oldukça hassas.

Bu kadar hassas duyu organlarına sahip bir canlı için av bulmak ve onu avlamak çok güç olmasa gerek. Avlanmada ilk uyarılan koku alma ve işitme duyularıdır. Harekete geçen hayvan ava yaklaştıkça görme duyusu devreye girer. Avı bulduğunda etrafında daireler çizmeye başlar. Bir müddet sonra bu daireler küçülmeye ve çapraz geçişler yapmaya başlar. İyice yaklaştığında gözleri geriye doğru kayar ve özel bir kapakla kapanır (parçalama sırasında koruma amaçlı). Bu andan sonra artık devrede sadece elektroreseptör organları çalışmaktadır ve hayvan elektrik yayan her şeye saldırır. Ağız açıldığında alt çene dışarıya doğru çıkar ve avını yakalayan hayvan üst çenesiyle avını tutar. Alt çeneyle de parçalar. Bu arada kazayla parçalanan kendi türlerini dahi yiyebilirler. Tek tek avlandıkları gibi, grup halinde de avlanabilirler. Uzmanlar dalarken ya da yüzerken saldırgan tek bir birey görüldüğünde korkulacak bir durum olmadığını ama sürüyle karşılaşıldığında durumun pek güvenilir sayılamayacağını söylüyorlar.

Bu hayvanların yüzmedikleri zaman battıklarını söylemiştik bu nedenle genel olarak deniz tabanı (özellikle kumlu, çamurlu yerler) ve ona yakın yerlerde yaşarlar. Beslenme amacıyla su yüzeyine çıktıkları da olur. Özellikle de sardalye ve orkinosları kovalarken. Ender olarak kıyı ve limanlara girerler.

Kuzey yarımkürede yaşayan köpekbalıklarının neden olduğu saldırma olayları yok denecek kadar az. Akdeniz, Ege ve Marmara Denizinde yaşayanların insanlara hiç saldırmadıkları kabul edilir. Bu durumda sahillerde tehlike yok gibi. Bununla birlikte, açık denizde yüzmek ya da derin su dalışları yapmak her zaman beraberinde belli bir risk getirir. Yine de istatistiklere bakılacak olursa köpekbalığı fobisi için bir neden yok. Köpekbalığı saldırıları en çok Avustralya'da görülüyor ama burada da arı sokmasıyla ölenler köpekbalığı saldırılarından ölenlerden 100 kat daha fazla. Boğulma sonucu ölenlerin sayısıysa 1000 kat fazla. Güney Afrika'da son 35 yıl içerisinde en çok saldırıya sörfçüler ve zıpkıncılar maruz kalmış; bu arada yalnızca bir dalgıç ciddi biçimde yaralanmış. Akdeniz sularındaki köpekbalığı saldırılarına ait bilimsel raporlar incelenecek olursa 1863-1961 yılları arasındaki yaklaşık 100 yıllık sürede sadece 18 saldırı olayının gerçekleşmiş olduğu görülür. 1960'lı yıllardan sonra Akdeniz'deki bu tip olaylara ait raporların bilimsel yayınlarda yer almadığı gözleniyor. Saldırı olaylarındaki en yüksek sayıya İtalya kıyılarında rastlanmış (5 saldırı). Bunu Yunanistan (4), Mısır (3), Yugoslavya (3), Malta (1), Fransa (1) ve Kuzey Afrika kıyılarındaki belirsiz bir bölge (1) izliyor.

Kansere Dayanıklılık

Köpekbalıkları hastalıklara karşı oldukça dirençliler. Bunun nedenlerinden birisi son derece güçlü bir bağışıklık sistemine sahip olmaları. Bu sayede kansere de yakalanmazlar. Köpekbalığı kıkırdağı, hastalıkla savaşmak için bağışıklık sistemini canlandıran belirli proteinler içerir. Yapılan çalışmalarda köpekbalığı kıkırdağının, tümörler için gerekli olan yeni kan damarı oluşumunu memelilerdekine göre çok daha etkin biçimde baskıladığı ortaya çıkmış bulunuyor. Çalışmalar köpekbalığının kıkırdağındaki aktif maddenin direkt tümöre etkili olmadığını, ancak yeni kılcal damarlarla beslenmesini ve büyümesini durdurabileceğini gösteriyor. Bunun yanında köpekbalıkları antikorlarının (savunma hücreleri), insanınkilerin yarısı büyüklüğünde olmalarının, dokulara kolaylıkla nüfuz edebilmelerini ve zararlı oluşumları önlemelerini sağladığı düşünülüyor.

Ekonomik önemi

Köpekbalıklarının çok az bir kısmının eti yenebiliyor. Bazı köpekbalıklarının yüzgeçlerinin kaynatılmasından elde edilen jel, çorbalara tat ve kıvam vermede kullanılıyor. Karaciğerlerinden çıkarılan yağ zengin A vitamini içerdiği için besin olarak değerlendiriliyor. Bu aynı zamanda kıkırdağıyla beraber ilaç yapımında kullanılıyor.

Tüm bu bilgiler ışığında bu balıkların insana saldırma nedenine gelince, geliştirmiş oldukları bazı avlanma yöntemleri ve besin olarak tercih ettiği canlılara duyduğu gereksinim. Foklar köpekbalığının da en sevdiği avlardan biri. Bir varsayım olarak, insanın suyun altından bakıldığındaki silueti foka çok benziyor; bu yüzden köpekbalıklarının foka benzettiği insanlara saldırdığı söylenmekte. Bazı kaynaklarda köpek balığının haince arkadan saldırdığı yorumları yapılır. Köpekbalıkları önden saldırırsa, fok köpekbalığını fark ederek hemen yakındaki bir kara parçasına çıkıp kurtulabiliyor. Zaman içinde bu davranışı öğrenen köpekbalığıysa arkadan olabildiğince hızla yaklaşıp, foku yakalayabiliyor. Gerçekte yemek listesinde bulunmayan insana saldırdığında, ilk ısırmadan sonra tadını beğenmeyip bırakabiliyor. Bu arada kurtulmak için kısa bir zaman doğuyor eğer yaralı birey şoka girmemişse ya da çok ağır yaralanmamışsa saldırıdan kurtulabiliyor. Köpekbalığı kalabalık bir dalgıç ya da yüzücü grubuna saldırdığında içlerinden birini seçerek diğerlerini göz ardı ettiğine dair bir gözleme çeşitli raporlarda yer verilmiş bulunuyor.

Köpekbalıklarından Korunma Tedbirleri

Türkiye denizlerinde tehlikeli türlere oldukça az rastlanıyor. Yüzücüler için herhangi bir tehlike söz konusu değil. Tehlikeye maruz kalabilecekler yalnızca zıpkınla balık avlayanlar olabilir. Zıpkıncılar, avladıkları balıkları bellerinde bir telle taşırlar. Parçalanmış balık ve kan kokusu köpekbalıklarını çekebilir. Herhangi bir saldırı durumunda balıkları mümkün olduğunca uzağa fırlatmaları ve hareketlerini en aza indirgemeleri gerekir. Su yüzeyinde hareket eden kol ve bacaklar köpekbalıklarını daha çok tahrik eder. Hızlı yüzmek kısa mesafelerde işe yarayabilir ama diğer türlü sonuç vermez. Dalgıçlar içinse, olabilecek dalış sınırları (0-42 metre) içinde karşılaşılabilecek köpekbalıkları ise küçük boylu zararsız türlerdir. Olası saldırı olaylarına karşı önerilen pek çok korunma tedbiri bulunuyor. İki taşı birbirine vurmak, kuvvetli ses çıkarmak, regülatörden hava püskürtmek, elle suya çarpmak vs. Eğer yanınızda varsa kimyasal madde (özellikle bakır asetat) kullanmak tavsiye ediliyor.

Bazı raporlarda, eğer birey yaralı değilse ve suda hareketsiz kalırsa meraklı köpekbalığının ortamdan ayrılabileceğinden söz edilmekte. Çeşitli şekillerde (bıçak, zıpkın vb kullanılarak) köpekbalığını yaralamak amacıyla yapılan hareketlerse büyük ihtimalle sonuçsuz kalacak ve hatta bir tahrik unsuru olduğunda saldırı olasılıkla yükselecektir. Köpekbalığına karşı şiddet kullanmak tavsiye edilmemekle birlikte, eğer başka bir seçenek kalmamışsa burun, gözler ya da solungaç yarıklarına darbe yapılmalı.

Dalışlar esnasında koyu renkli bir elbise giyilmesi ve özellikle açık su ya da derin su dalışlarında mümkün olduğunca fosforlu renklere sahip malzeme kullanımından kaçınılması tavsiye ediliyor. Ortamda büyük bir köpekbalığı fark edilirse, yavaş hareketlerle yüzeye çıkıp derhal tekneye binilmeli ve su yüzeyindeyken kollar açılmamalı. Zira köpekbalığı dalgıcın siluetini başka bir canlıya benzetip saldırabilir. Yasak olmasına karşın halen kıyılarımızda dinamitle avcılık yapılmakta ve bu olay pek çok köpekbalığını bir anda ortaya çıkan bol besinden ve kandan dolayı ortama çekebilmekte. Unutulmamalı ki, küçük boylu köpekbalıkları da böyle ortamlarda saldırgan bir tutum sergileyebiliyorlar.

Tüm bunlara karşın köpekbalıklarının insanlarla karşılaştığında gösterdikleri önceden kestirilemeyen davranışlar önerilen korunma yöntemlerinin her zaman başarıya ulaşmasını engelleyebiliyor.

Köpekbalığı Saldırılarında Tedavi Yöntemleri

Köpekbalığı ısırıkları sonucunda genellikle büyük miktarda doku ve kan kaybı söz konusu olur bu nedenle iki önemli probleme karşı acil ve etkin tedbirler almak gerekir:

1- Kan kaybının kontrol edilmesi

2- Şokun önlenmesi

Şok durumu genellikle aşırı (0,5 lt'den fazla) kan kaybına bağlı olarak gelişir. Böyle durumlarda derhal kanama durdurulmalı, yaralı sıcak tutulmalı, hemen serum verilmeli, fakat çok şiddetli şok geçiren bir yaralıya kesinlikle ağızdan hiçbir şey verilmemelidir. Kan dolaşımın normale dönmesi zaman alır. Bu esnada derhal bir tıp merkezine başvurulmalıdır.

 OLURDA BİR GÜN Bİ KÖPEK BALIĞIYLA KARŞILŞIRSANIZ YAPMANIZ GEREKEN EN DOĞRU ŞEY, TANRI'NIN GÜNAHLARINIZI BAĞIŞLAMASI İÇİN DUA ETMEYE BAŞLAMAK OLACAKTIR !!!     : )  

                                                                                                                                 han

Konu: GEÇMİŞTEN BİR CİNAYET VAKASI,BELKİ HATIRLAYANINIZ VARDIR.

GEÇMİŞTEN BİR CİNAYET VAKASI
(BAŞKA ALTERNATİFİ YOK DİYEN  UNUTKANLARA!!!)
Ünlü zatın oğlu kırmızı ışıkta durmadan geçiyor,peşine takılan ekipten kurtulmak için hızlanırken ilerde ünlü bir sanatçıya  çarpıyor...

Ağır yaralı olarak hastaneye kaldırılan sanatçı 6 gün sonra
ölüyor. Karakola götürülen delikanlıya polislerin ehliyet 
sormaması sanatçının eşinin dikkatini çekiyor.
Polislere  hatırlattığında:
Siz  ukalalık etmeyin
biz ne yapacağımızı biliriz,
gibi bir cevap  alıyor.

Kazadan sonra belediye arazözleri kazanın
olduğu mahale gelip   caddeyi  baştan aşağı
yıkıyor ve 35 metrelik fren izini tamamen   siliyorlar.
Delikanlıya kazadan sonra,
üç ay önce verilmiş gibi ehliyet    düzenleniyor.
Sanatçının kocası hakime
çocuğun ehliyeti olmadığını, 
düzmece   ehliyet verildiğini söylediğinde adam
'ne siz koskoca belediye  başkanını   sahtecilikle mi suçluyorsunuz?',
diye azar işitiyor...
Olayı gören tanıkların hepsi tehdit edilip korkutuluyor.
Sanatçının kocası aile meclisini topluyor.
Bakıyorlar ki   polis,  adalet,  belediye
hep birlikte olmuş üzerlerine geliyor.
Mecburen olayın  peşini  bırakıyorlar. 
Sonuçta mahkeme trafik canavarı
genci 3 ay hapse   mahkum  ediyor...
O da 1998' in fiyatıyla
540   BİN Lira cezaya

çevriliyor.

Sen  sağ,  ben    selamet;
güzide sanatçı
Sevim Tanürek (TRT Ankara radyosu, Devlet Sanatçısı)
gitti gider.

GERÇEK , GERÇEK ,  O DA NEYMİŞ Kİ ? BİLEN VAR MI ?

Öğrendim ki gerçekten gerçek diye bir şey yok. Yok yok yok. Yok işte.

Öğrendim ki iyi de yok yeryüzünde, güzellikte, doğruluk ta yok. Bunların hepsi sadece bizlerin yani insanoğlunun kendisini mutlu edebilmek için uydurduğu yalanlardır. İyi,güzel, hoş, mutluluk vs. gibi kavramlar aslında yok.

Sadece acı var yeryüzündeki gerçekler arasında. Acı, Göz yaşı, Mutsuzluk, Karanlık ve YALAN var. Asıl gerçekler bunlardan ibaret.

Mutluluk, iyilik doğruluk gibi kavramları taşıdığını zannedenler  yalnızca Yalandan, acıdan, karanlıktan çok zarar görmemiş insanlardır. Hayatın gerçeğini bi şekilde yaşamamış, görmemiş olanlar kendisini mutlu, şanslı vs. zanneder.

İnsandır dünyanın düzeninde ki en önemli faktör. Dünyaya yön veririz, yok ederiz, bir şeyler yapmaya çalışırız bir şekilde ama peki ya insanı yönlendiren şeyler nedir? Zannediyormusunuz ki yeryüzündeki mutsuzluktan, kötülükten, karanlıktan ve YALAN dan insanların suçu yok, bizler sadece bu acı ları yaşamak zorunda olan talihsizleriz.

H AA YYIIIIRRRRRRRR! 

Var olan bütün bu gerçeklerin yaratıcıları biziz. Evet biz insanlar.

Yalan bizim, Acı vermek, Mutsuz etmek, Üzmek, Kırmak, Yıkmak, Yakmak, . . . daha binlercesini sayabilirim ama zaten bunu herkes yapabilir.

Hayat Gerçekten Güzel Değil ama ya.

Cidden boş boş boş bir sahne, ve bu sahnede yönetmenlik yapan bazı insanların ellerindeki kuklalarız. Onlar nereye yönlendiriyorsa masum olan insancıklarda onu yapıyor.

İyi insan yoktur, masum insan vardır .  Masum insan vardır . Birde ZALİM insan vardır.

Kısacası ikiye ayrılır insanlar. Masumlar ve Zalimler diye….

Acı çeken, Kandırılan, Aldanan, Saf düşünen, Art niyetsiz olan benim gibi insanlar, (Bunları söyleyerek kendimi övmüyorum bilakis nefret ediyorum bu özelliklerden çünkü bu huylar yüzünden hep av ben ve benim gibiler oluyor. Salağız işte kısaca bu özelliklerde olan insancıklara kısaca salak diyorum ben.) vardır,  

Birde  güçlü, Kurnaz, Adi, Düzembaz, Hain, Art Niyetli, Aldatan, Kandıran kısacası YALANCI insanlar vardır.

Tıpkı benim karşıma sürekli çıkan, her birinin benden bir parça kopardığı, beni yakan,yıkan, Üzen ,  altadat ve YALANLARIYLA  beni tüketen insanlar gibi.

Ama kızmıyorum hiç kimseye , çünkü dünyanın devamı buna bağlı, 

Masum insan olmalı ki, Zalim de olsun. Vs vs vs .

Siz zalimlerden olmayın tamam mı. Bir gün yalnız kaldığınız sakin bi ortamda hayal kayığınıza uzanın ve kendinizi kimseyle iletişim kuramayacağınız geçmiş okyanusunuza doğru  bırakın. Bırakın bakalım içinizdeki dalgalar sizi nerelere, nelere götürecek.

Eğer MASUM lardansanız yaşadıklarınız içinize sığmayacak ve sizin olan hayal okyanusunuzda fırtınaların  kopmasına neden olacak .

İşte kurtuluşunuz o fırtınada . EĞER Kİ o fırtınada çıkan enerjinizi doğru kullanıp yönlendirebilirseniz o zamandan sonra hiçbir ZALİM e yenik düşmezsiniz.  Ve hatta o güne kadar size yapmadığını bırakmayan Bütün ZALİM leden size yaptıklarının (size ve hayatınıza)  hesabını  sorabilecek kadar güçlü olursunuz . . .

TEK GERÇEK GERÇEĞİN, YALAN OLMASIDIR !!!

SİZ ZALİMLER DEN OLMAYINIZ !!!

MASUM OLMAK ARTIK SALAK LIK OLMASIN !!!

MASUMİYETİNİZİ KAYBETMEMENİZ DİLEKLERİMLE !!!

                                                                                                      han

İşte bu şiir de benim halimi çok güzel özetliyor .  .  .

ÇARESİZLİK  ! . .

ZERRESİ KALMADI İÇİMDE MUTLULUĞUN

KIRILDI BÜTÜN DALLAR ELİMİ UZATTIĞIM

ŞANSIZLIK DEĞİL LANET BU BENDEKİ TALİH

KALMADI YAZIK BİR DAMLASI MUTLULUĞUN

İÇİMDE YİNE KARANLIK YİNE UMUTSUZLUK

YİNE ACI DOLU GÖZYAŞLARIM KALDI

DUDAĞIMDA SÖYLEYEMEDİĞİM,

SÖYLEMEKTEN KORKTUĞUM MASUM BİR KAÇ DİLEK

İSTESEMDE NAFİLE BU ŞANS VARKEN BENDE

SÖYLESEMDE ZATEN GERÇEKLEŞMEYECEK ! . .

ZERRESİ KALMADI İÇİMDE YAŞAMA ARZUSUNUN

YİNE GÖZLERİMDE YAŞ, KALBİMDE UMUTSUZLUK

YALNIZLIĞIN VERDİĞİ DAYANILMAZ ZULÜM VAR

YÜREĞİMDE .

GELMİYOR ELİMDEN HİÇ BİR ŞEY,

NAFİLE NE YAPAYIM? OLMUYOR ,

MUTLULUK İSTEMİYOR BENİ, BENDEN KAÇIYOR

BEN İSTESEM DE,

KADERİM KİMSESİZLİK !

BEN İSTESEM DE,

İŞTE BUNUN ADI  

ç A R E S İ Z L İ K  !  .  .  

                   HAN 

Yıl
2020

kızım 18,

ben 47 yaşındayım

'Baba bizim bayrağımızda sizin zamanınızda
Ay-yıldız varmış neden

şimdi
haç işareti ve anlamını bilmediğim renkler var?

            2 arkadaş okulda tavan arasında eski
bir atlas bulmuştuk, o atlasta


gördük daha önce Edirne'den Kars'a kadar Türkiye
toprağı imiş, şimdi neden


o
haritanın 1/5'ine Türkiye diyoruz?

 

     Yaralıdır Kalp . . .

Bir damla umut istiyorum yalnızca,

Yetmiyor bu eğreti mutluluklar bana.

Rol yapmadan kendimi, zorlamadan

Gülmek, mutlu olmak istiyorum şöyle doyasıya! . . .

Sabahındayken daha günün,

İstemiyorum güneşin batışı görmek,

Hani her yeni gün yeni umut diyorlar,

Bende ise her gün yeni karanlık demek.

Her insanın bi çocuk vardır içinde hani,

İşte içimdeki çocuğun katilidir kaderim.

Tüm güzelliklerimi insafsızca aldı benden,

Bana kalan acı,gözyaşı, hüzün ve hüsran . . .

Çiçekleri soldu gönül bahçemin,

Yitirdi benliğimi içimdeki tin.

Tüm bu olanlardan sonra benden bana

Geriye kalan; acıyla sızlayan,

Yaralı bir kalp oldu şimdi . . .

                                                     han

Her dostluğun bir çıkarı

Gömülü sahte yüzlerde,

Dünya menfaat dünyası

Yalancı gülen gözler de .

Yine de sakın pes etme

Her zaman umut et bekle,

Mutluluğun mum ışığı

Sönmesin hep gözlerinde . . .                                               

                                                  han

GÖZYAŞLARIMDA BOĞULSUN DÜNYA ! . .

Sana Ağlıyorum

İnan!

Gözyaşlarımda Boğacağım Kendimi Bu Gece

Manasız Artık

Boşadır!

Teselli Vermeye Gücü Yetmez ki Hiçbir Şeyin ,

Sustum, Bir Tek Kelime

Bulamadım Söyleyecek.

Ardından Öyle

Bakakaldım Sessizce.

Oysa ki;

Ne Çok Şey Vardı diyecek,

Oysa ki;

Ölümden Acıydı Gidişini İzlemek . . .

Kopsun Artık Fırtınalar

Vursun Dalgalar Sığmasın Okyanuslarına .

Yağsın Yağmurlar

Bardaktan Boşalırcasına

Kasıp Kavursun Her Şeyi Rüzgar

SEN Yoksun Artık

Gittin Ya Beni Bırakıp

Ardına Son Kez Olsun Bakmadan!

Boğulsun Tüm Dünya Gözyaşlarımda

Madem ki SEN yoksun

Neye Yarar Bu Dünya?

                                                             han

                                                     han

AŞK

Aşk tır uğruna her yolları

Sormazlar, nedeni var.

Gülü seven dikeni olur,

Birini S E V M E  !  Hor görülürsün.

Anlamıyorum bu dünya nasıl yaşanır,

Yaşanır yaşanmasına da kör, sağır, ailesiz yaşanır

Ama A Ş K sız asla yaşanmaz . . .

                                                                        han

GÖKYÜZÜ NÜN  İSYANI ! . .

Bütün aşk şairlerinin okusan da şiirlerini

İstersen bin defa sevdiğinden ayrıl!

Kaybetsende canın kadar sevdiklerini,

Gece gündüz yağdırsan da yağmurlarını,

Denizler gibi içine döksen de dalgalarını,

İSYAN ETME !   G Ö K Y Ü Z Ü , 

Benim kadar A Ğ L A Y A M A Z S I N ! . .

                                               han

                                Anladım ki;

      Bir insanla sürekli yüz yüze bakabilmek istiyorsan,

                             Hiçbir koşulda,

                                    Asla,

                      Sırtını dönmemelisin! . .

                        Bir kere bile olsa . . .

                                                  han

AL DA GİT

        SUSMALIYIM DİYORDUM

ÖNCE SEN GEL SONRA ÖLÜM GELSİN

Uzaklardan bir ses olmanı isterdim, bir selam, bir nefes...

"Üşüme" diye seslenmeni isterdim...

Bir el olmanı isterdim, bir kol...

"Özledim" deyip sarılmanı...

En karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim.

Kınalı bir bahar gibi,

umut ışığı olmanı isterdim hayatıma...

Gelseydin ve yaslasaydım başımı omzuna,

ağlasaydım doya doya ...

Geçerdi üşümesi yüreğimin,

geçerdi üşümesi içimin,

Kirpiklerimde yağmurlar dumanlanmazdı

Biliyorum...

Seninle suları yeşil bir ırmağın kıyısında buluşmak,

Saçlarının kokusundan öpmek,

İçime çekmek ve serin soluğundan içmek,

Sana sarılmak, kucaklamak,
uçmak isterdim.

Ama nafile, aramızdaki bütün yollar kapalı...

Bütün dallar kesik...

Yokluğun buz gibi soğuk...

Üşüyorum...

Yüreğim de donmuş sanki. Gözlerimde...
Ateşler içinde bedenim...

Öyle bir üşüme ki, hiç bir şey ısıtmıyor artik.
Bütün uzuvlarım uyuşmuş.

Ezip geçiyor ruhumu acılar...

Yoksun işte,

kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor simdi.

Kirpikleri kırılan bir zamanın teninde,

Ağrılı şiirler topluyorum gecelere simdi...
Bilirim, sevmek ve özlemek bir ateşe dokunmaktır;

Yakmaktır yüreğini yangınlarda.

Ama ben üşüyorum.

Yokluğunsa buz gibi soğuk.

Yakacak bir şeyimde yok.
Ağlıyorum, buza dönüşüyor gözyaşlarım.

Ağlıyorum, akıp gidiyor gözyaşlarım çağlayanlara.

Bakakalıyorum ardından çaresiz.

Ah! Bir el olsan dokunsan alnıma,

okşasan saçlarımı bir anne şefkatiyle..
Geçerdi ağrısı başımın, geçerdi biliyorum...

Bir gül olsaydın bahçemde,

Koklasaydım nefes nefes,

çekseydim içime derin derin...

Bir göz olup baksaydın gözlerime,

çekip alsaydın içindeki hüznü...

Ah! Bir bilsen nasıl sevinirdi yüreğim,

Nasıl sevinirdi dudağımdaki gelincik,

Kapımdaki akasya...

Susuyorum artık derin derin...

Ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi...

Oysa ne kadar çok hasretim konuşmaya,

anlatmaya anlaşılmaya...

Oysa ne çok istiyorum,

Tüm bedenimden söküp almanı yalnızlığımı,

Hicranımı bir tılsımla...
Yüreğim kan revan, dikenler acımasız,

Ayaklarım kırık koşamıyorum artık doruklara,

Menzil uzak...

Gel. Yüreğim ol seher gülüm,

Her ölümümde bana yeniden hayat ver.

Elim ol, ayağım ol, canım ol...

Gecem - gündüzüm ol...

Ağlayan gözlerim ol

Her damlada yeniden doğur beni,

yeniden doğur umudumu.

Her öldüğümde yeniden yarat ki,

seni ne kadar özlediğimi anlatayım

Yeryüzündeki bütün canlı cansız varlıklara,

Ne kadar çok sevdiğimi...

Önce sen gel sevgilim solmadan resimler,

şiirler sislenmeden...

 İslenmeden geceler...

Sonra ölüm gelsin...

Yoksun işte,

Kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi.

han

KAR YAĞSA BUGÜN TÜM AŞKLARA

HÜZÜN YÜZLÜM SEN AĞLAMA DAYANAMAM

SANA YAĞMUR DİYORUM

Dinliyorum ruhumu gurbetten usanmışım,

Bunca "daüssıla”ya dayanırım sanmıştım.

Her yeri vatan saymada meğer aldanmışım,

Herkesle hem dem olacağıma inanmıştım...

Hiç bilmem gönlümün bu sevdadan bıktığını,

Yer yer bükülmüş olsa da irademin kaddi;

Kim görmüş mecnun’un Leyla’yı bıraktığını,

Hep bu oldu dünyada düşüncemin serhaddı.

Bir buz gibi gözümde her sabah doğan güneş,

Kâbuslar gibi çöküyor çökünce her gece;

Gündüzler burada kabir karanlığına eş,

İnsanlar ufuksuz, hayatsa tam bir bilmece.

Renkler bir darlığın ağında, hepsi de gri,

Anlamsız birer tümsek o koca gökdelenler;

Duygular derbeder, düşüncelerse serseri,

Bir hiçe bağlı burada doğanlar, ölenler.

Düz günler monoton, bayramlarsa bir karnaval,

Buralarda El Öpme O Sıcaklık Yok

GIRLA GİTSİN SELAM YOK,

SEPETLERDE İÇKİ DOLUSU HEDİYELER

KESİLEN ÇAMLAR UĞRUNA İÇİLEN İNSAN KANI VAR

BURADA CHRİSTMAS VAR

ONLARDAN ÇOK BİZLERİN KUTLADIĞI!!!

CHRISTMASMI ?

(tarih itibarıyla pagan roma'nın

saturnalia şenlikleriyle aynı zamana denk getirilmesi tesadüf değildir.

Aslında Hz.İsa'nın Nisan ayında doğduğu tahmin edilmektedir.

Ama pagan (araştırınız: paganizim)inancında kış

Equinox'u tanrıçanın kutsal güneşi tekrar doğurduğu dönem olarak kutlanırdı,

Hz.İsa da güneşle özdeşleştirilmiş ve kutsal çocuk sıfatına

kendisi de sahip olduğu Yüklenmiş İmgeliği İle

doğum günü 'OMA' kilisesi tarafından bu tarihe alındı

(tamamen sembolik sebeplerden dolayı)

** Diger tum hristiyanlar'dan farklı olarak;

geleneklerden şaşmadan;

PKK yı Finansa Eden Ermeni  kilisesi'nce

6 ocak'ta kutlanan bayram.

** genelde, amerika'da yasamayanların

24 kasım şükran günü ile karıştırdıkları,

24 aralık'a tekabul eden gecedir.

24 kasımdaki şükran gününde hindi (turkey) yenir ve pişirilir;

24 aralık gecesi ise Noel baba muhabbeti olur,

ağaçlar süslenir, hediyeler verilir...

Noel gecesi hindi yenmez. Noel, yılbaşı demek de degildir.

** Başta Cristes mæsse olan,
ardından Christemasse'ye dönüşen,
ve Christ's mass ara geçişinden sonra

bildiğimiz şekline bürünen kelime.

!haklı olarak "iyi de mas, mass, masse veya mæsse nedir"

"diye soranlara;
'mas', "ayin" demektir diyebiliriz,

anlamı da aşağıdaki şekillerde açılabilir.
(araştırınız: missa)
(araştırınız: evharist)
(araştırınız: aşai rabbani)

Âdeta bir çöl gibi bana bu koca diyar;

Izdırap tam Izdırap, neş’enin rengi melâl,

Hazanla inim inim duyduğum yaz ve bahar.

Vermiyor bencesini zevk u sefanın hayat,

Fecre kapalı sanki gönlümdeki tepeler;

Hep ümide koşsam da, sarsılıyor hissiyat,

Kaplıyor ufukları siyah siyah perdeler.

Yok, yaşamanın bu diyarda ölümden farkı,

Sisli-dumanlı geçiyor inadına zaman;

Duyulmuyor hiç hayattan dinlediğim şarkı,

Tın tın nabızlarımda ruhumdaki hafakan...

İç murakabe deyip kendimi dinliyorum,

Gördüğüm çerçevede yapayalnız efkârım;

Bir mum macerası; yanıyor ve eriyorum,

Olsaydı aydınlatmak bari yanarken kârım!

Yazı Tüm Gurbet Ateşi İle Yanıp

Bir Türlü Sılasına Kavuşamayan Kavuşturulmayan

duygularında, fikirlerin de esir edilmiş lerin

Yürek Dilinden Ses Olması Hasebi İle;

 Özellikle,Vatan Hasreti İle 

ve Vatanında ki Yürek Sılası Hasreti İle

Yangınlarda İki Ara Bir Derede Sıkıştırılmış olanlara 

Hüznü En Koyu Tonunda HissetmekleYayınlanmıştır.

Allah Tüm İnsanlığın Ama Özellikle Zulümde Olanların

Vekili, Yareni Olsun.

Şiirin Kalemşörü  ;   han .

                          SAATLERİMİ YARINLARA AYARLADIM

     SAATLERİMİ  YARINLARA  AYARLADIM . . .

Yarım Kalmasın Türkülerim, Dudağımın Ucunda

Yitmesin Düşlerim Gecelerin Yorgunluğunda

Bir Günde Ağarmasın İpek Saçlarım,

Kül Renge Dönmesin Pembe Şafağım

Saatlerimi Yarınlara Ayarladım

Zaman Zehirli Bir Çiçek

Dünlerden Yarınlara,

Yürek Burkusu Olmasın Beklemelerim

Vuslat Şafağında, İki Bedende Bir Can

Değil Bir Bakış,

Düşlerimden Bile Geçmez İhanet

Ne Unuttum Vefayı, Ne Vazgeçtim

Seni Sevmekten

Riyaların Hovardalığında

Baharları Topladım Yüreğimde

Saatlerimi Yarınlara Ayarladım

Gel Issız Gönlümün, Sessiz Ortağı

Süzül Ürkek Arzularımın Penceresinden

Yırtılsın Karanlık, Yırtılsın Hüzün

Dirilsin Solgun Umutlar

Gel, Dünlerde Kalsın, Yalnızlık Yüklü Yıllar

Gönlünde, Dinmeyen Sevda Yağmuruyla Gel

Saatlerimi Yarınlara Ayarladım

               han